Kilka dni temu na jednej z grup na FB, która skupia HR-owców pojawił się temat pozyskiwania referencji na temat kandydatów będących w procesie rekrutacyjnym. Postanowiłam przyjrzeć się bliżej tematowi od strony prawnej oraz podzielić się z Wami swoimi doświadczeniami związanymi z pozyskiwaniem opinii o kandydatach.

Wyobraź sobie sytuację: kandydat szuka pracy, prowadził albo prowadzi działalność gospodarczą, ale chce wrócić do pracy w ramach etatu. Przygotowuje skrupulatnie swoje CV, analizuje oferty pracy, wysyła aplikacje, nawet dopasowuje je do konkretnego ogłoszenia i jego treści. Czeka na telefon, feedback mailowy i nic. Nikt nie dzwoni, nikt nie odpisuje, jego aplikacje jakby giną w otchłani. Wysyła kolejne i dalej nic. Myśli sobie: o co chodzi, przecież moje CV wpisuje się w profil kandydata, którego poszukuje pracodawca..

Dzisiejszy post, pisany spontanicznie, jest odpowiedzią na sytuację, która spotkała mnie dosłownie kilka dni temu. Zwrócił się do mnie kandydat, który potrzebował konsultacji – chciał dostać feedback na temat CV, zastanowić się dlaczego jego poszukiwania pracy na ten moment są bezskuteczne. Oczywiście zgodziłam się! Robię to, nie dla zysku, umówmy się, mogłabym ten czas poświęcić na bardziej zyskowne zajęcia. Od jakiegoś czasu jednak czuję, że chcę nieść wartość nie tylko dla pracodawców, których na moje usługi stać, ale też dla kandydatów, którzy na rynku pracy potrzebują wsparcia.

Wczoraj na łamach Magazynu Rekruter ukazał się wywiad, w którym opowiadałam trochę o swojej przygodzie z HR-em i o tym co mnie na co dzień zajmuje (wywiad znajdziesz TU). W pewnym momencie rozmowy mówię o tym, że ważną cechą HR-owców jest, moim zdaniem, empatia. Gdy zajrzymy do Słownika Języka Polskiego zobaczymy, że semantycznie słowo empatia oznacza zdolność do wczuwania się w czyjś stan.

Przyznaję bez bicia, że do napisania dzisiejszego postu skłonił mnie artykuł, na który natknęłam się kilka dni temu na Facebooku (artykuł znajdziesz: tu). Sama forma artykułu nie jest w moim stylu, bo nie lubię wulgaryzmów i, moim zdaniem, dość agresywnego tonu, ale nie w tym rzecz – w końcu każdy ma swój styl 😉 Postanowiłam wejść w polemikę z autorem, bo temat relacji pracodawca (rekruter) – kandydat to temat rzeka. Rekruterzy narzekają na nieodpowiedzialność kandydatów, a ci psioczą na brak informacji zwrotnej ze strony pracodawców oraz dziwne pytania podczas rozmowy. Generalnie jedni narzekają na drugich, a przecież na koniec dnia mają wspólny cel, prawda?