Powiedzieć, że ostatni rok to rok zmian to jakby nic nie powiedzieć. Mam wrażenie, że przywykliśmy już do tego, że nie mamy wpływu na pewne aspekty naszego życia. Praca zdalna, nauka zdalna, hybryda.. Każdy z nas próbuje się odnaleźć w tym niecodziennym świecie i.. wypatruje wiosny. Jakby miała ona coś nowego przynieść – jakiś powiew nadziei, może upragniony urlop, a może po prostu powrót dzieci do szkoły, częściowa praca z biura, z dala od domowego zgiełku. Ja sama też się na tym łapię – czekam na słońce, które może przyniesie nową energię.

Mam wrażenie, że gdziekolwiek się nie ruszę, tam słyszę, że mamy rynek pracownika. Na każdej konferencji, wydarzeniu branżowym, w co drugiej rozmowie z klientem i koleżanką po fachu. Spoglądam w prawo – rynek pracownika, zerkam w lewo – to samo. Rekruterzy mają używanie, a że jako naród lubimy sobie narzekać, to teraz mamy ku temu doskonałe warunki. Kandydaci nie przychodzą na spotkanie? No tak, rozwydrzyli się i nie szanują pracodawców. Nie odpisują na LinkedInie? Skandal! W ostatniej chwili rezygnują z procesu rekrutacji? W głowach się poprzewracało..

Z racji swojego zawodu o pracy rozmawiam nieustannie, ze znajomymi, z klientami, kandydatami. W wyniku tych rozmów, zupełnie subiektywnie, podzieliłam pracowników na dwie kategorie – takich, którzy kochają swoją pracę i takich, dla których praca jest obowiązkiem. Ci pierwsi zazwyczaj lubią mówić o tym co robią w pracy, dzielą się swoimi doświadczeniami, ciekawymi projektami i anegdotami z życia zawodowego. Ci drudzy są trochę bardziej złożeni – albo nie lubią mówić o pracy, albo mówią sporo, ale głównie negatywnie.

O tym, że lubimy oceniać chyba nie muszę Cię przekonywać.. Oceniamy wszystko i wszystkich. W pracy, w domu, na uczelni – ocenianie to nasza codzienność. Od jakiegoś czasu mamy też narzędzie, które doskonale się do tego nadaje. Chłonie każdą naszą złośliwość, a w dodatku możemy to robić zupełnie anonimowo, siedząc przed komputerem w bezpiecznym dla siebie miejscu. W internecie, w zasadzie, czujemy się bezkarni, więc zgodnie z powiedzeniem „hulaj dusza, piekła nie ma” – dajemy czadu. Fora internetowe aż huczą od złośliwości i hejtu wszelkiej maści. Nieważne czy opinie wyrażane przez nas anonimowo mają potwierdzenie w rzeczywistości – jak pokazują badania, lubimy się wypowiadać na NIE ( o pozytywach rzadziej wspominamy).