O czapce Kamila Majchrzaka przechwyconej przez dorosłego człowieka dziecku długo nie zapomnimy. Będziemy o tym mówić na konferencjach i szkoleniach podając za przykład kryzysu wizerunkowego, będziemy też o tym pamiętać z lekkim poczuciem wstydu za Polaka, który zrobił z siebie pośmiewisko na arenie międzynarodowej. No dobra, ale żeby nie było, że tak tylko narzekam, czy można było zrobić coś, co zmieniłoby bieg tej historii? Czy ten kryzys dałoby się zdusić już w zarodku? 

Kiedyś w artykule dotyczącym wsparcia pracowników w żałobie napisałam, że trudno jest mówić o tematach trudnych i dziś z perspektywy czasu dalej podpisuję się pod tym zdaniem. Być może stwierdzisz, że to zbytnie uogólnienie, jednak uważam, że my jako społeczeństwo mamy problem z mówieniem i radzeniem sobie z trudnymi tematami, a żałoba właśnie takim jest. Nie wiemy, jak się zachować, co powiedzieć, jak zareagować na trudne emocje, które są związane ze stratą bliskiej osoby. Traktujemy ten temat jak tabu, jakby go nie było, a przecież strata towarzyszy nam na co dzień – bliżej lub dalej. Przygotowując ten artykuł, szukałam w sieci informacji o śmierci pracownika i jedyne artykuły, które mi się wyświetlały dotyczyły kwestii formalno-prawnych. A przecież śmierć kolegi czy koleżanki z pracy to coś więcej niż odprawa pośmiertna czy wygaśnięcie umowy o pracę.

Jawność płac w Polsce to marzenie wielu.. kandydatów i pracowników. Jak wynika z raportu Hays i Baker McKenzie, dla większości firm (91%) zarobki są tematem tabu. Pracownicy i kandydaci często obawiają się rozmawiać o swoich wynagrodzeniach, mając z tyłu głowy klauzule o tajności płac i niechęć pracodawców do ujawniania stawek już w ogłoszeniach o pracę czy podczas rozmów o podwyżkach. Sytuacji nie zmienia fakt, że i klauzule w Polsce są niedopuszczalne i rozmowy na temat płac są dozwolone. Mamy do czynienia z wynagrodzeniowym tabu. W ostatnich tygodniach w sieci, w mediach rozgorzała dyskusja o „przełomowym” projekcie poselskim, który zmusiłby pracodawców do ujawniania wynagrodzeń już w ofertach pracy. Ale czy aby na pewno możemy liczyć na to, że sytuację zmieni ustawa zmieniająca kodeks pracy?

Starzenie się społeczeństw to jedno z największych wyzwań, z jakimi już dziś mierzy i w przyszłości zdecydowanie w większym zakresie będzie mierzył się rynek pracy. Czy tego chcemy, czy nie, rodzi się mniej dzieci niż powinno, a rynek pracy po prostu się kurczy. Zauważa to już dziś każdy, kto rekrutuje pracowników albo prowadzi firmę. Ludzie, którzy mają rozwijać organizacje, przeć do przodu, są niedostępni. Wyspecjalizowane kompetencje są coraz trudniejsze do pozyskania z rynku. Czy jest na to jakaś rada? Jedną z nich na pewno jest otworzenie się na ludzi spoza standardowego kanonu wiekowego, czyli sięgnięcie po kompetencje silversów. I śmiem twierdzić, że jeśli dziś nie odrobimy lekcji związanej z zatrudnianiem osób starszych niż norma, do której przywykliśmy, możemy za jakiś czas obudzić się z przysłowiową „ręką w nocniku”.

Wydajesz grubą kasę na ogłoszenia o pracę, a kandydatów jak nie było, tak nie ma? Denerwujesz się, bo na Twoją ofertę pracy odpowiadają niewłaściwi kandydaci? Przeglądasz dziesiątki nieodpowiednich CV? Zamiast narzekać na trudny rynek pracy albo niewłaściwe postępowanie kandydatów, zastanów się, czy Twoje ogłoszenie jest dobrze napisane. Czy na pewno trafia ono do tych, na których Ci zależy. Czy zawiera te informacje, których poszukują kandydaci.