Kto z nas nie przechodził większego lub mniejszego kryzysu w życiu? Komu z nas nie walił się świat i nie kończyło się życie? Każdy z nas na jakimś etapie w swoim życiu przechodzi trudne chwile. Powodów takich sytuacji może być wiele i jest to niejako wpisane w scenariusz naszego życia. Podobnie jest z kryzysami wizerunkowymi firm i pracodawców. W każdym momencie na wizerunku organizacji może pojawić się rysa, trudna sytuacja, która determinuje to, jak firma jest odbierana. Nie za każdym razem źródłem kryzysu jest niewłaściwe działanie organizacji czy jej pracowników. Nie zawsze mamy wpływ na to, czy kryzys się pojawi, ale zdecydowanie możemy taką sytuacja zarządzić.

Z wielką radością przyjęłam zaproszenie na tegoroczny Festiwal Pracy Jobicon, który cyklicznie organizuje Pracuj.pl. To nie pierwsza moja styczność z Jobiconem, jednak dopiero po tegorocznych spotkaniach z kandydatami w Warszawie oraz Krakowie doszłam do pewnych wniosków i dziś się nimi z Wami podzielę. Podczas Jobiconu prowadziłam dla kandydatów prelekcję na temat niewygodnych pytań rekrutacyjnych i tego, jak na nie odpowiadać. Wyjaśniłam też uczestnikom, jakie prawa im przysługują. Po prezentacji zostałam całkiem długą chwilę, aby odpowiedzieć na pytania zainteresowanych kandydatów. Po rundce pytań doszłam do wniosku, że wiele z nich odnosi się do kwestii choroby w pracy oraz orzeczenia o niepełnosprawności. Wielu z pytających było osobami z niepełnosprawnościami bądź po dłuższych nieobecnościach związanych z przebytą chorobą. Opowiadali o swoich doświadczeniach, pytali o radę. I wiecie co, było mi wstyd za pracodawców. 

Minęło 11 dni od ataku Rosji na Ukrainę, a nasza rzeczywistość kompletnie się zmieniła. W zaledwie kilkanaście dni do naszego kraju przybyło milion uchodźców. A jak wynika z szacunków Urzędu do Spraw Cudzoziemców w grudniu 2021 roku w Polsce przebywało 300 tysięcy obywateli Ukrainy z zezwoleniami na pobyt. Sytuacja, z którą mamy obecnie do czynienia znacząco wpłynęła na nasze życie, pracę oraz sytuację na rynku pracy. Wiele z nas zaangażowało się w pomoc naszym sąsiadom, niektórzy kompletnie przemeblowali swoje życie, inni jeszcze nie otrząsnęli się z szoku. Choć są osoby, które spodziewały się wojny, dla wielu z nas jest to sytuacja na miarę „czarnego łabędzia” – nieprzewidywalnego zdarzenia, które rządzi naszym życiem. Dziś chcę się z Wami podzielić swoimi przemyśleniami dotyczącymi tego, co my z ramienia HR-u możemy zrobić, o czym powinniśmy pamiętać jako pracodawcy w związku z zaistniałą sytuacją.

Kilka dni temu miałam ogromną przyjemność stanąć na sali szkoleniowej. Ale nie tej wirtualnej, do której przyzwyczaiłam się na przestrzeni ostatnich miesięcy.. Na zaproszenie No Fluff Jobs wsiadłam w pociąg do Gdańska i na chwilę znowu założyłam szpilki i garnitur (specjalnie zresztą do tego celu zakupiony) 🙂 Warsztaty, które prowadziłam były krótkie i po ich zakończeniu czułam niedosyt. Temat moich warsztatów i całego wydarzenia dotyczył transparentności, a ja siedząc w pociągu powrotnym miałam poczucie, że nie powiedziałam o jednym istotnym case study. I chyba dobrze się stało, bo dzięki temu artykułowi moje przemyślenia trafią do szerszego grona.

2020 to dziwny rok – początek przywitaliśmy koronawirusem, a końcówkę żegnamy i koronawirusem i strajkiem kobiet. Trudny i wymagający rok dla biznesów, firm zatrudniających pracowników, rodziców i chyba każdego z nas. To, co obecnie dzieje się w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego to także wyzwanie dla firm i pracodawców. Jeśli obserwujecie moje profile w social media (FB, IG) na pewno zauważyliście, że od kilku dni dzielę się ze swoją społecznością przykładami firm, które angażują się w #strajkkobiet. Ta inicjatywa powstała bardzo spontanicznie, a wiąże się z moją osobistą niezgodą na to, co dzieje się w Polsce. Dziś jednak nie jako obywatelka, a obserwatorka rynku pracy chcę Wam opowiedzieć o moich spostrzeżeniach związanych z angażowaniem się pracodawców w temat strajku kobiet w Polsce.